บทที่ 32: อย่าเกรงใจ

บทที่ 32: อย่าเกรงใจ

เมื่อก่อนหลี่ชิงโจวเคยดูละครโทรทัศน์ เห็นลูกหลานบ้านพักข้าราชการหลายคนมาลงชนบทแทรกหน่วยผลิตที่นี่ แถมยังหิวโซจนต้องเข้าเมืองไปขอทาน

แน่นอนว่าในเรื่อง พวกนั้นเป็นตัวเอก ทุกคนล้วนมีอนาคตที่สวยงาม

แต่เยาวชนปัญญาชนที่หลี่ชิงโจวเคยเจอกลับไม่ใช่แบบนั้น ถึงจะมีลูกหลานบ้านพักข้าราชการอยู่บ้าง แต่เมื่อเทียบกันแล้วก็แย่กว่ามาก ไม่มีความรู้สึกเหมือนเป็นตัวเอกโดยกำเนิดหรือมีชะตาฟ้าลิขิตอยู่กับตัวเลยสักนิด

คนหนุ่มสาวยังไม่ใช่พวกเจนจัดผ่านโลกมานาน การควบคุมตัวเองจึงค่อนข้างแย่ เดิมทีเหล้าก็มีอยู่แค่นิดเดียว ดื่มเสร็จแล้วเข้านอนก็ไม่มีปัญหาอะไร