บทที่ 13: การตื่นรู้ทางพันธุกรรม

บทที่ 13: การตื่นรู้ทางพันธุกรรม

เลขานุการพรรคสาขาเหล่าฉางเองก็จนปัญญา ต่อให้เป็นแม่บ้านฝีมือดีก็ทำอะไรไม่ได้ถ้าไม่มีวัตถุดิบ

ต่อให้เขาใจดีแค่ไหนก็สู้ความยากจนไม่ไหว กองการผลิตของพวกเขามีสภาพความเป็นอยู่ย่ำแย่ เจอภัยแล้งสามปี น้ำท่วมหนึ่งปี จนความลำบากกัดกร่อนผู้คนให้หมดเรี่ยวแรงจะต่อต้าน

พื้นที่ห่วย ๆ แห่งนี้ไม่ใช่ที่ที่คนจะใช้ชีวิตได้ดีเลยสักนิด ทุกปีต้องพึ่งความช่วยเหลือจากรัฐ แถมตอนนี้ยังเป็นช่วงขาดแคลนระหว่างฤดูเก็บเกี่ยว ในกองการผลิตก็ไม่มีเสบียงเหลือแล้ว

ดังนั้นสายตาของเขาจึงหันไปมองเยาวชนปัญญาชนหลายคนอย่างเป็นธรรมชาติ

“พวกเธอก็เห็นแล้ว ช่วยมีน้ำใจหน่อย ช่วยครอบครัวน่าสงสารนี้ด้วยเถอะ”

หลี่ชิงโจวรู้สึกอยู่ตลอดว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล แต่ก็บอกไม่ถูกว่าอะไร