บทที่ 7: เรื่องเดียวกันไม่ควรรบกวนคนสองคน

บทที่ 7: เรื่องเดียวกันไม่ควรรบกวนคนสองคน

พูดถึงปืนกับกระสุน แม้ว่าในยุคหลังสิ่งของพวกนี้จะถูกควบคุมอย่างเข้มงวด ถึงขั้นแค่มีปืนของเล่นก็อาจติดคุกได้

ผู้ชายตั้งเท่าไรก็ฝันอยากมีปืนสักสองสามกระบอก หลายคนไปเที่ยวต่างประเทศก็ไม่ได้ไปดูวิวหรอก แต่ไปยิงปืนกัน

แต่ก่อนยุคเก้าศูนย์ ปืนมีอยู่แพร่หลายจนพูดได้ว่าเกลื่อนเมืองก็ไม่เกินจริง ทุกคนเป็นทหาร เตรียมพร้อมรับมือสงครามและภัยพิบัติ ถ้าไม่มีปืนแล้วจะเรียกว่าทหารได้ยังไง?

ปืนดี ๆ อาจหายากหน่อย แต่ปืนเก่าที่ถูกส่งไปอยู่แนวหลังเพื่อให้กองกำลังอาสาสมัครประชาชนใช้ฝึกมีอยู่เยอะ ไม่ได้พูดเกินจริงเลย ทุกวันนี้ในชนบทจะมีบ้านไหนที่สมาชิกกองกำลังอาสาสมัครประชาชนไม่มีปืนอยู่สักกระบอก?

ยิ่งรวมกับปืนล่าสัตว์แบบทำเองรุ่นเก่า ๆ ที่ใช้ยิงกระสุนเหล็ก รวมถึงปืนที่สูญหายกลางสนามรบด้วยสาเหตุต่าง ๆ แล้วมีคนเก็บได้ อาวุธที่อยู่ในมือชาวบ้านจึงมีไม่น้อยแน่นอน

เมื่อเทียบกับชนบทแล้ว ในเมืองอาจหาปืนได้ยากกว่า แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่าจะหาคนถูกหรือเปล่า