กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 400 ถุงผ้าแพร (ตอนปลาย)
โจวซื่อเสียนยังเดินไปไม่ทันไร พอได้ยินเช่นนั้นเข้าก็แทบจะสะดุดล้มหัวทิ่ม ทางนี้กำลังกลัดกลุ้มเรื่องบ้านเมือง ทว่าตาเฒ่าสองคนนั้นกลับแทบจะวางมวยกันเพราะแย่งหลานสาวเสียอย่างนั้น
"มารดามันเถิด!"
นี่มันเรื่องบ้าบออันใดกัน!
ชั่วพริบตากลับกลายเป็นว่าตนเป็นส่วนเกินในบ้านหลังนี้เสียได้ ในใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเปรี้ยวปร่าขึ้นมาสายหนึ่ง บางทีนี่อาจเรียกว่าความโดดเดี่ยวของผู้อยู่บนจุดสูงสุดกระมัง
ช่วงเที่ยงวัน ณ ตำหนักเฟิ่งเทียน
รายงานด่วนทางทหารมิได้ส่งมาจากแนวหน้าต้าหนิง แต่กลับเป็นหลี่ติ้งกั๋วซึ่งประจำการอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือส่งมา ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต...
เขาต้องการส่งกองกำลังทหารม้าเข้าโจมตีดินแดนหลักของรัสเซียซาร์
"ซี๊ด!"