เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 392 หมัดฮุกซ้าย (ตอนปลาย)
มือนุ่มเรียวงามคู่หนึ่งค่อยๆ บีบนวดลงบนแผ่นหลังอันหนากว้างของเขาอย่างแผ่วเบา
"อืม..."
โจวซื่อเสียนครางออกมาอย่างสบายอารมณ์ พลางตบหลังมือหยกของภรรยาสาวเบาๆ
"ศึกครานี้หรือ"
โจวซื่อเสียนหรี่ตาลง พึมพำกับตนเอง กองทัพหมิงยุคฟื้นฟูที่เขาสร้างขึ้นมากับมือ บัดนี้กำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของการถ่ายเลือดครั้งใหญ่
ในยุคนี้ บรรดาขุนพลเฒ่าจากรัชสมัยฉงเจินถูกปลดระวางไปเป็นจำนวนมาก ขณะที่แม่ทัพนายกองรุ่นใหม่ก้าวขึ้นสู่เวทีประวัติศาสตร์เป็นทิวแถว ศึกทะเลสาบไบคาลครานี้...
จึงใช้กองทัพใหม่เป็นกำลังหลัก โดยมีราษฎรชายแดนและทหารม้ามั่วหนานคอยหนุนช่วย ในใจเขายังไม่มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม แต่สะใภ้ขี้ริ้วอย่างไรก็ต้องพบพ่อแม่สามี
สำนักศึกษาประจำจังหวัด โรงเรียนนายร้อยทหารบก และระบบแนวชายแดนที่เขาทุ่มเทแรงกายแรงใจสร้างมาร่วมสิบปีจะใช้การได้หรือไม่ จะต้านทานชาวคอสแซคไหวหรือไม่
เรื่องนี้ยังไม่อาจชี้ขาดได้