เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 387 วาดผืนแผ่นดิน (ตอนต้น)
ยืนอยู่หน้าตำหนักเฟิ่งเทียน พลางชี้ชวนชมแผ่นดินกว้างใหญ่
แผ่นดินนี้งดงามดั่งภาพวาด
ภายใต้สายตาของเหล่านายทหารหนุ่ม โจวซื่อเสียนเลิกชายเสื้อเครื่องแบบทหารขึ้น สะบัดมือใหญ่พลางหัวเราะร่า "ถ่ายทอดคำสั่ง ปูนบำเหน็จ!"
ค่ำคืนนั้น ภายในห้องนอน ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งต้าหมิงถึงกับหัวเราะออกมาระหว่างละเมอ
"คิกๆๆ"
เสียงหัวเราะนี้ชวนขนลุกเกินไป จนภรรยาเอกและอนุภรรยารู้สึกเสียวสันหลังวาบ พวกนางไหนเลยจะล่วงรู้ถึงความปลอดโปร่งเบิกบานในใจของสามี
ในที่สุด ในที่สุดก็มีคนเข้าใจเขาเสียที
ที่โจวซื่อเสียนทุ่มเทเรี่ยวแรงมหาศาลปานนี้ ทั้งที่ลั่วหยาง ทั้งที่ถู่หลู่ฟาน เพื่อสร้างระบบอุตสาหกรรมทหารยุคใหม่ที่ครบวงจร ระบบเงินสงเคราะห์ที่สมบูรณ์แบบ...
ตลอดจนวงเศรษฐกิจหลงหยวนที่กำลังขยายตัวอย่างรวดเร็ว