เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 385 คลื่นลูกใหม่แทนที่คลื่นลูกเก่า (ตอนต้น)
"ลางดีแท้ๆ"
ท่ามกลางเสียงประทัด เสียงหัวเราะอย่างผ่อนคลายเบิกบานใจก็ดังขึ้นภายในสำนักราชการทหารแห่งต้าหมิง
ทั้งในและนอกตำหนัก
เหล่าข้าราชบริพารหนุ่มสาว ต่างมีรอยยิ้มผ่อนคลายประดับอยู่บนใบหน้า
กระทั่งสือเข่อฝ่าผู้สุขุมรอบคอบ ยังอดลูบจอนผมสีดอกเลาไม่ได้ พลอยได้รับอิทธิพลจากจิตใจที่มองโลกในแง่ดีของคนหนุ่มสาวเหล่านี้ไปด้วย
"เด็กหนุ่มพวกนี้หนอ"
ในฐานะตัวแทนขุนนางรุ่นเก่าแห่งต้าหมิง ยามได้ยินเสียงโห่ร้องกู่ก้องอยู่ภายนอก สือเข่อฝ่าก็อดเอ่ยชมมิได้ "คนรุ่นหลังน่าเกรงขามโดยแท้"
เมื่อมองเห็นผู้มีความรู้ความสามารถรุ่นเยาว์เหล่านี้ เขาก็คล้ายมองเห็นอนาคตของต้าหมิง
นักศึกษาประจำเมืองที่มีอายุเฉลี่ยเพียงยี่สิบปีเศษเหล่านี้ ถือกำเนิดขึ้นท่ามกลางกลียุค ส่วนใหญ่ล้วนเป็นเด็กกำพร้าที่สูญเสียบิดามารดาในภัยสงคราม