เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 359 ลมเมฆพัดโหม (ตอนต้น)
หากโลกใบนี้ไม่วุ่นวาย ต้าหมิงจะฉวยโอกาสในน้ำขุ่นได้อย่างไรกัน แล้วโลกจะปั่นป่วนหรือไม่นั้น... ย่อมขึ้นอยู่กับคำพูดของเขาผู้เป็นจอมบัญชาการใหญ่ต้าหมิงมิใช่หรือ
อีกหนึ่งรุ่งอรุณมาเยือน
สายลมแห่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนหอมหวานสดชื่นยิ่งนัก
ภายใต้แสงตะวันอันอบอุ่นสาดส่อง โจวซื่อเสียนยังคงตื่นแต่เช้าตรู่ สวมเสื้อเกราะอ่อนแนบกายที่ไม่เคยห่างตัว ก่อนจะจัดสายสะพายแพรสีทองอร่ามบนเครื่องแบบทหารอันเรียบกริบให้เข้าที่
คาบดาบศึกไว้ข้างเอว แล้วก้าวเท้าในรองเท้าบูตหนังวัวคอยาวอันหมดจดไร้ฝุ่นละอองเดินออกจากประตูไป
"ไอ้หยา"
ครั้นมองเห็นผู้เฒ่าวาร์บูร์กวัยกว่าเจ็ดสิบปีหน้าประตูป่าค่าย ใบหน้าอันหล่อเหลาของโจวซื่อเสียนพลันผุดรอยยิ้มละไมเต็มหน้าทันที
เขาสาวเท้าเร็วรี่เข้าไปต้อนรับ
"เลื่อมใสในชื่อเสียงมานาน ยินดียิ่งที่ได้พบ"