เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 348 อวดเบ่งกล้ามเนื้อ (ตอนปลาย)
เมื่อสลัดความหม่นหมองบนใบหน้าทิ้งไป โจวซื่อเสียนก็แย้มยิ้มอย่างเปิดเผยอีกครา "มาปรึกษาหารือกันเถิด"
วาจาเอ่ยมาถึงขั้นนี้แล้ว เหล่าขุนพลต่างเข้าใจกระจ่างแจ้ง ในเมื่อผู้บัญชาการใหญ่ยอมทิ้งหน้าตาถึงเพียงนี้แล้ว เช่นนั้นก็... ตีสิขอรับ
เรื่องยกทัพบุกเปอร์เซียจึงถูกเคาะข้อสรุปเช่นนี้เอง
หน้าตามีค่าอันใดกัน
ในโลกยุคนี้ ประเทศใดก็ตามที่มัวแต่ห่วงเรื่องศักดิ์ศรีหน้าตา ไม่กลายเป็นอาณานิคมของผู้อื่น ก็กลายเป็นกึ่งอาณานิคม หรือไม่ก็จมหายไปในกระแสธารประวัติศาสตร์อันเชี่ยวกรากจนหมดสิ้น
ทว่า
โจวซื่อเสียนค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เดินไปตรงหน้าแผนที่โลก ทอดสายตามองไปยังลุ่มแม่น้ำอีลีตรงเชิงเขาเทียนซาน แววตาส่องประกายเย็นเยียบ
"ถ่ายทอดคำสั่ง รวมพล"
ก่อนจะยกทัพตีเปอร์เซีย ต้องขับไล่กองทัพรัสเซียออกไปจากอีลีเสียก่อน