เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 344 บัญญัติมือสังหาร (ตอนปลาย)
นี่นับว่าเป็นการเปิดศักราชใหม่ให้แก่อุตสาหกรรมเคมีสมัยใหม่ของต้าหมิงเช่นกัน
แต่ความจริงแล้วก็ยังถือว่าล้าหลังอยู่ดี ในยุคสมัยเดียวกันตามมหาวิทยาลัยแบบบูรณาการหลายแห่งของชาติตะวันตก ห้องปฏิบัติการเคมีนั้นมีให้เห็นอยู่เกลื่อนกลาดดาษดื่น...
ค่ำคืนอันมิอาจข่มตานอน ราตรีของแดนตะวันตกเฉียงเหนือนั้นยาวนานเป็นพิเศษ
รุ่งสาง
โจวซื่อเสียนบิดขี้เกียจอย่างสบายอารมณ์ แยกขาสองข้างออกเพื่อยืดเส้นยืดสาย ทว่าฝ่าเท้ากลับสัมผัสโดนความนุ่มนิ่มอบอุ่นก้อนหนึ่ง นำมาซึ่งเสียงร้องอุทานแผ่วเบาของสาวงาม
"อ๊ะ..."
อวี้เจินได้สติกลับมาจากโลกอันแปลกใหม่ ใบหน้าหวานซับสีเลือด ทว่ากลับตวัดค้อนมองด้วยความเคยชิน
"ฮ่าๆ"
เขาหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี "ดอกไม้บานควรเด็ดก็จงเด็ด อย่ารอจนไร้ดอกให้เด็ดดมแล้วจำต้องหักกิ่งเปล่า"