เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 342 คลังสมบัติ (ตอนปลาย)
ยามนี้เขาใช้กำลังทหารในแถบตะวันตกเฉียงเหนือ เงินทองและเสบียงที่ผลาญไปนับเป็นตัวเลขมหาศาล ทั่วทั้งต้าหมิงไม่มีผู้ใดกล้าปริปากบ่นแม้แต่ครึ่งคำ ล้วนเป็นเพราะไว้หน้าผู้บัญชาการใหญ่ผู้นี้ทั้งสิ้น
นี่สร้างขึ้นจากบารมีส่วนตัวของเขาล้วนๆ
ทว่าแดนตะวันตกเฉียงเหนือแร้นแค้น ทรัพยากรขาดแคลน ของเชลยศึกก็มีอยู่น้อยนิด พูดให้ชัดเจนก็คือไม่มีผลประโยชน์อันใดให้กอบโกย ระยะสั้นย่อมไม่มีปัญหา
แต่หากเนิ่นนานไป ย่อมหนีไม่พ้นที่จะเกิดเสียงคร่ำครวญก่นด่าระงมไปทั่ว
หากยืดเยื้อจนมิอาจเผด็จศึก...
เกรงว่าเขาคงกลายเป็นหวังหมั่งเข้าจริงๆ
การอาศัยบารมีส่วนตัวมากดข่มเสียงของราษฎร ย่อมมิอาจยืนยาวได้
"นั่นสิ"
เขาลุกขึ้นก้าวช้าๆ ออกไปนอกกระโจม มองดูหิมะน้ำแข็งขาวโพลนพลางพึมพำกับตนเอง ทุกคนยินดีเดินตามเขา ก็เพราะมีหลงหยวนกอบโกยได้เป็นกอบเป็นกำ