เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 338 สถานะและศักดิ์ศรี (ตอนปลาย)
โจวซื่อเสียนย่อมไม่ยอมรับ ส่งเสียงโต้แย้งลั่น "เป็นเจ้าต่างหากที่จิตใจสกปรก นักพรตผู้ทรงศีลแห่งลัทธิฉวนเจินแท้ๆ กลับถูกเจ้าว่าร้ายจนกลายเป็นเรื่องพรรค์นี้ไปได้"
"เหอะ"
นามู่จงกัดริมฝีปากอวบอิ่ม หรี่ดวงตาคู่งามอันเปี่ยมเสน่ห์พลางเอ่ยประชดประชัน "เช่นนั้นหรือ ถ้าอย่างนั้นคงเป็นความผิดของผู้น้อยเองสินะ"
ระหว่างที่พูดจาทั้งสองก็ยื้อยุดฉุดกระชาก พัวพันกันไม่หยุด ทว่าต่อมา เสียงใสหวานหยาดเยิ้มของสตรีภายในกระโจมกลับค่อยๆ แผ่วลง เบาลง จนกระทั่งเงียบหายไปในที่สุด
สุดท้ายฟางแห้งก็ไม่อาจต้านทานเปลวไฟอันลุกโชนได้
คืนนั้นผ่านไปโดยไร้คำพูดใด
รุ่งเช้าวันถัดมา
ดวงตะวันโผล่พ้นขอบฟ้าทิศบูรพา แดงฉานดั่งเปลวเพลิง
โจวซื่อเสียนก้าวเยื้องย่างอย่างเกียจคร้านออกมาจากกระโจมนอน บิดขี้เกียจพลางทุบเอวเคล็ดขัดยอกเบาๆ ด้านในกระโจมเสื้อผ้ากระจัดกระจาย นามู่จงยังคงนอนคลุมโปงหลับสบายอยู่บนเตียง