เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 316 ดั่งมิใช่แดนมนุษย์ (ตอนปลาย)
ขบวนรถม้ายาวเหยียดหยุดลงที่ท่าเรือซงเจียง ครั้นเลิกม่านขึ้น อดีตจักรพรรดิฉงเจินก็กระโดดลงมาจากรถม้าสี่ล้อคันใหญ่ พอเงยหน้าขึ้นก็ถึงกับยืนตะลึงงัน
เบื้องหน้าคือความพลุกพล่านจอแจสุดสายตา
ช่างเป็นท่าเรือขนาดยักษ์อะไรเช่นนี้!
ถนนหลวงทอดยาวเป็นเส้นตรงเชื่อมจากหนานจิงถึงซงเจียง สองฟากฝั่งเต็มไปด้วยร้านค้าและบ้านเรือนราษฎร เรือนกระเบื้องอิฐเขียวเรียงรายแน่นขนัดจนมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด
รถม้าวิ่งขวักไขว่ไม่ขาดสาย ผู้คนสัญจรเนืองแน่น ถัดออกไปไกลลิบตรงเส้นขอบฟ้าจรดผืนน้ำ ปราการเมืองอันแข็งแกร่งโอ่อ่าตระหง่านงามงด
ป้อมปราการป้องกันชายฝั่งขนาดมหึมาจนสุดจะประเมิน!
ป้อมปืนใหญ่ชายฝั่งทอดตัวเฉียงออกจากสองฝั่งของป้อมปราการ ปืนใหญ่ขนาดยักษ์แต่ละกระบอกแลดูน่าเกรงขาม ทั้งยังมีธงมังกรแห่งต้าหมิงโบกสะบัดอยู่บนยอดเสาสูง
ใต้ร่มธงมังกรที่ปลิวไสว เรือรบและเรือสินค้าลอยลำแน่นขนัดเต็มผืนน้ำ ให้ความรู้สึกกดดันอย่างบอกไม่ถูก
ลึกเข้าไปในทุ่งโล่งอันห่างไกล ยังมีเตาถลุงทรงสูงที่กำลังพ่นควันโขมงเป็นจุดๆ อู่ต่อเรือต้องแสงตะวันยามเช้าที่ค่อยๆ ลอยสูงขึ้น สาดประกายเสน่ห์อันไร้ขีดจำกัดของอุตสาหกรรมยุคใหม่ออกมา