เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 302 รวมพล (ตอนปลาย)
หางตาของฉงเจินคลอน้ำตา ยามนี้จะยังมีมาดจักรพรรดิหลงเหลืออยู่อีกได้อย่างไร รีบเชื้อเชิญขุนนางเก่าแก่ทั้งสองด้วยความตื้นตันระคนทอดถอนใจ
"นั่งลง นั่งลงก่อน"
ราชาขุนนางพบหน้า ต่างเปี่ยมล้นด้วยความปีติยินดี
"ฝ่าบาทช่วงนี้ทรงสุขสบายดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ"
จางและกงทั้งสองนั่งลงอย่างนอบน้อม สนทนาถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกับไท่ซั่งหวง ทว่าเมื่อคุยไปคุยมา บรรยากาศกลับเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นชอบกล
กงติ่งจือส่งสายตาคราหนึ่ง จางรั่วหลินจึงเดินไปปิดประตูห้องหนังสือลง
"พวกเจ้าทั้งสอง..."
ฉงเจินมิได้โง่เขลา พอเห็นท่าทีลับๆ ล่อๆ เช่นนี้ ในใจพลันกระตุกวูบ รู้สึกได้ทันทีว่าเรื่องราวคงมิได้เรียบง่ายเพียงนั้น
เป็นไปตามคาด เมื่อปลอดคน กงติ่งจือก็ล้วงจดหมายฉบับหนึ่งออกจากแขนเสื้อแล้วยื่นส่งมาให้