บทที่ 247 พิษสงร้ายกาจดั่งนางอสรพิษ

บทที่ 247 พิษสงร้ายกาจดั่งนางอสรพิษ

ความตระหนกที่ปะทุขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจ ทำให้ต้าอวี้เอ๋อร์มิอาจรักษาความเยือกเย็นได้อีกต่อไป ทั้งนางและฝูหลินผู้เป็นบุตรชายคนเล็กล้วนต้องอยู่ต้าหมิง เช่นนี้มิใช่การเป็นตัวประกันหรอกหรือ

เงื่อนไขข้อนี้แทงเข้าจุดอ่อนและจุดตายของนางอย่างจัง นางอุตส่าห์เปลืองแรงคิดแผนการมามากมายเพียงนี้ มิใช่ล้วนทำเพื่อบุตรชายหรอกหรือ

เรื่องนี้ทำให้นางตื่นตระหนกขวัญเสียยิ่งนัก

โจวซื่อเสียนแค่นยิ้มหยันไม่หยุด "อย่างไร ไทเฮามิยินยอมหรือ"

ไม่ยินยอมก็ช่างเถิด

"แกร๊ก"

มือหนึ่งบีบคางอันเชิดรั้นขาวผ่องของต้าอวี้เอ๋อร์ไว้ อีกมือชักดาบเหล็กวูทซ์ข้างเอวออกมาครึ่งเล่ม ดาบเหล็กสะท้อนแสงเทียนวาววับ บาดลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจ

หากริมฝีปากคู่นั้นเอ่ยคำปฏิเสธแม้เพียงครึ่งคำ โจวซื่อเสียนก็ไม่รังเกียจที่จะบั่นศีรษะของหญิงงามผู้นี้ทิ้งเสีย สตรีนางนี้บังอาจวางแผนคิดร้ายต่อคนแซ่โจวอย่างเขา ในใจยามนี้จึงคุกรุ่นไปด้วยจิตสังหารอันท่วมท้น

ไอสังหารพวยพุ่งเข้าปะทะใบหน้า