บทที่ 235 ทะเลทหารราบ

บทที่ 235 ทะเลทหารราบ

"หวูดๆ"

เสียงเขาวัวอันเยือกเย็นวังเวงดังก้องกังวานอยู่ใต้เชิงกำแพงเมืองลั่วหยาง

ทางชานเมืองทิศเหนือ กองธงเหลืองขลิบและกองกำลังอาสาท้องถิ่นลั่วหยางยังคงห้ำหั่นกันในศึกชี้ชะตาความเป็นความตาย

ทหารกองธงเหลืองขลิบโถมบุกระลอกแล้วระลอกเล่า หลังจากสูญเสียไพร่พลอย่างหนัก ในที่สุดก็ตีฝ่าแนวป้องกันที่สองของกองกำลังอาสาท้องถิ่นแตกพ่าย

ทว่าในเวลานี้ ทัพหมิงจากทั้งสามทิศ ตะวันออก ใต้ และตะวันตก ต่างยาตราทัพเข้ามาขนานใหญ่ เริ่มต้นกระชับวงล้อม และในจังหวะนี้เอง ทัพชิงก็เป่าสัญญาณถอยทัพ

"ถอย ถอยทัพ!"

ก่อนที่ทหารหมิงจะล้อมกรอบได้สมบูรณ์ ตัวเอ่อร์กุ่นก็นำทหารองครักษ์ประจำตัวแห่งกองธงขาวล้วน พร้อมด้วยกองกำลังทัพชิงทั้งแมนจู มองโกล และฮั่น รวมกว่าเจ็ดหมื่นนาย ตีฝ่าหนีเอาชีวิตรอด

หากไม่เผ่นหนีตอนนี้ก็คงสายเกินการณ์

เส้นทางตีฝ่าที่ทัพชิงเลือกคือทางทิศตะวันออก ตัวเอ่อร์กุ่นตาแดงก่ำด้วยความร้อนรน งัดเอาไพร่พลก้นหีบกลุ่มสุดท้ายออกมา ให้ทัพม้าห้าหมื่นนายของกองธงขาวล้วนเปิดทาง