กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 232 สังหารตัวตั๋วกลางศึก
นอกชายป่า โจวซื่อเสียนคุกเข่าข้างเดียวพลางหรี่ตา ยกกล้องส่องทางไกลขึ้นตรวจดูผืนป่านั้น หมอทหารข้างกายกำลังเร่งรักษาทหารบาดเจ็บ
"ฟิ้ว ฟิ้ว"
ลูกธนูพุ่งออกจากแนวป่าทีละดอก ทั้งแม่นยำและเปี่ยมด้วยแรงส่งจากคันธนูเดินเท้าอันทรงพลัง
ตามปกติแล้ว ทหารกองธงระดับหัวกะทิของทัพชิงยามออกศึกมักพกคันธนูหลายคัน ติดตัวไปทั้งธนูหลังม้าและธนูเดินเท้า
ยามไล่ล่าจะใช้ธนูหลังม้า
ยามลงเดินเท้าเข้าหักหาญจะใช้ธนูเดินเท้า
"ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว"
แนวหน้ามีพลทหารประจำกองบัญชาการล้มลงไม่ขาดสาย ทว่ากองทหารยอดฝีมือนี้กลับสู้ตายไม่ยอมถอย ไม่เพียงไม่ถอย ยังจัดระเบียบอำนาจการยิงตอบโต้ขึ้น ณ ตรงนั้น
ทักษะยุทธวิธีเช่นนี้ ล้ำเลิศไร้ผู้ทัดเทียมในใต้หล้า!