บทที่ 190 ฮ่องเต้ท้องถิ่น

บทที่ 190 ฮ่องเต้ท้องถิ่น

ขุนนางยศสูงกว่าขั้นหนึ่งกดข่มคนให้ตายได้ ข้าหลวงใหญ่ย่อมมียศสูงกว่าผู้บัญชาการทหารอยู่ขั้นหนึ่งมิใช่หรือ

"อืม"

โจวซื่อเสียนวางรายการสินค้าลักลอบหนีภาษีในมือลง ใบหน้าหล่อเหลาผุดรอยยิ้มแฝงความนัย การกักเรือไว้ที่ปากแม่น้ำแยงซีครานี้ ในที่สุดก็บีบให้หัวหน้าใหญ่ผู้อยู่เบื้องหลังแวดวงบัณฑิตเจียงหนานปรากฏตัวออกมาจนได้

ข้าหลวงใหญ่แห่งเฟิ่งหยาง หม่าซื่ออิง

ใต้เท้าข้าหลวงใหญ่หม่าผู้นี้เป็นคนโหดเหี้ยม เป็นขาใหญ่แห่งเจียงหนาน ผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่น ศิษย์และผู้ติดตามมีอยู่มากมายนับไม่ถ้วน ทั้งยังกุมอำนาจในที่ว่าการน้อยใหญ่ของหกกรมแห่งเจียงหนานไว้ในกำมือ

เฉียนเชียนอี้เทียบชั้นกับเขาไม่ได้เลยแม้แต่น้อย รายนั้นไร้ตำแหน่งไร้อำนาจ อย่างมากก็เป็นได้แค่พวกเก่งแต่ปาก ทว่าข้าหลวงใหญ่หม่าผู้นี้มีทั้งอำนาจล้นฟ้าและตำแหน่งสูงส่ง

นี่คือฮ่องเต้ท้องถิ่นแห่งเจียงหนาน อิทธิพลหยั่งรากลึกแทรกซึมไปในทุกชนชั้นมาช้านานแล้ว

"ไป ออกไปดูเสียหน่อย"

โจวซื่อเสียนลุกขึ้นเดินออกไป เวลานี้หน้าประตูที่ว่าการเนืองแน่นไปด้วยฝูงชน ขุนนางขั้นหนึ่งอย่างหม่าซื่ออิงไพล่มือไว้ด้านหลัง เชิดจมูกชี้ฟ้า แหงนหน้ามองฟ้าทำมุมเจ็ดสิบห้าองศา