บทที่ 186 ความสูญเสีย

บทที่ 186 ความสูญเสีย

เสียงดังกึกก้องทึบหนักแว่วมาจากท้องทะเลอันเวิ้งว้างไกลโพ้น

เหล่าขุนศึกนายกองต่างพากันสีหน้าเปลี่ยนไป นี่ไม่ใช่เสียงฟ้าร้อง ทว่าคือเสียงกระหน่ำยิงของปืนใหญ่หนัก

"เกิดเรื่องแล้ว"

โจวซื่อเสียนที่เพิ่งเดินลงมาจากป้อมปืนใหญ่มีสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย ก่อนจะนำเหล่าทหารองครักษ์ส่วนตัวรีบร้อนขึ้นไปบนคันกั้นน้ำ ยกกล้องส่องทางไกลขึ้นทอดสายตามองออกไป

บนผืนน้ำอันไกลโพ้นสุดขอบฟ้าจรดแผ่นน้ำ มีกองเรือรบสองกองกำลังระดมยิงเข้าใส่กัน กองเรือขนาดเล็กกำลังหลบหนีเตลิดอยู่เบื้องหน้า ขณะที่กองเรือขนาดใหญ่อีกกองกำลังไล่ล่าตามหลัง

ลูกกระสุนปืนใหญ่สีดำมะเมื่อมปลิวว่อนข้ามไปมาระหว่างสองฟากฝั่ง

"ใต้เท้า นั่นเรือธงของผู้พันคอสตาขอรับ!"

ทุกคนมองเห็นชัดตา ลำที่ถูกไล่ล่าอยู่นั้นคือเรือธงของคอสตาผู้เป็นพันธมิตร ส่วนที่ตามกัดไม่ปล่อยอยู่ด้านหลัง กลับเป็นกองเรือรบสำรวจของชาวฮอลแลนด์

ธงราชสีห์ของกองเรือฮอลแลนด์โบกสะบัดอย่างกำเริบเสิบสาน