บทที่ 184 มาฌีโนแห่งบูรพาทิศ

บทที่ 184 มาฌีโนแห่งบูรพาทิศ

"คิกๆ"

บนคันดินริมแม่น้ำ อนุภรรยาทั้งสามส่งเสียงหัวเราะคิกคัก ดอกไม้ไหวเอนตามแรงหัวเราะจนแทบจะขดตัวเป็นก้อนกลมไปแล้ว

ท่านราชบุตรเขยคิดจะฮุบเมืองซงเจียงฝู่ไว้ ผู้ใดจะกล้าขวางกั้นได้?

ทันทีที่เสนอเรื่องย้ายจุดประจำการของกองทัพเฟิ่งเวย ฮ่องเต้ฉงเจินกลับลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก ในพระทัยถึงขั้นแอบยินดีปรีดา รีบจรดพู่กันชาดมีพระบรมราชานุญาตในทันที

"อนุมัติตามฎีกา!"

ในที่สุดพระทัยขององค์ฮ่องเต้ก็สงบลงได้ คราวนี้บรรทมหลับสนิทขึ้นกว่าเดิมไม่น้อย

ลั่วหยางอยู่ใกล้เมืองหลวงจนเกินไป บัดนี้ราชวงศ์ต้าซุ่นของหลี่จื้อเฉิงก็ล่มสลายไปแล้ว แผ่นดินจงหยวนสงบสุขร่มเย็น จะให้กองทัพที่แข็งแกร่งปานนั้นรั้งอยู่แดนจงหยวนไปไยอีก?

เมืองซงเจียงฝู่... ช่างไกลห่างนัก

ไม่เห็นเสีย ย่อมไม่รกหูรกตา