บทที่ 179 รังหญิงงาม

บทที่ 179 รังหญิงงาม

ภายในสวนหลิวหยวนละลานตาไปด้วยหญิงงาม ทว่าข้างกายโหวฟางอวี้ยอดบัณฑิตใหญ่กลับเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยว แม้แต่หลี่เซียงจวินหญิงรู้ใจก็ยังหนีไป ขลุกอยู่กับพวกหลิวหยูซื่อวันแล้ววันเล่า

โหวฟางอวี้เอ่ยเสียงเหี้ยม "จะปล่อยให้พวกนางทำระยำเช่นนี้ต่อไปมิได้!"

ไอ้หมอนี่ก็แค่ลูกคนใหญ่คนโตที่ไม่เอาถ่าน ทั้งยังสอบไม่ติด เป็นพวกหัวขี้เลื่อย ชาติตระกูลเป็นขุนนาง อาศัยเส้นสายของโหวสวินผู้เป็นบิดาซื้อตำแหน่งซิ่วไฉมาจากบ้านเกิดที่เมืองกุยเต๋อฟู่ในเหอหนาน

ทว่าคนผู้นี้กลับไม่รู้จักประเมินตนเอง คิดว่าภูมิปัญญาตนเก่งกาจเลิศเลอ อยู่บ้านเกิดที่เหอหนานแล้วคับแคบเกินไป จึงดั้นด้นมาเจียงหนานเพื่อสอบจวี่เหริน

มิใช่คนเสียสติหรอกหรือ?

แต่พอมาถึงเจียงหนานลายก็ออก สอบอยู่ครึ่งค่อนชีวิตก็ยังสอบไม่ติดจวี่เหรินเสียที ซึ่งในสถานที่ที่มีการแข่งขันดุเดือดเลือดพล่านเช่นนี้ คิดจะสอบให้ติดก็ยากเย็นแสนเข็ญจริงๆ

ทว่าอาศัยบารมีของบิดาซึ่งเป็นผู้อาวุโสของพรรคตงหลิน ไอ้หมอนี่จึงแทรกตัวเข้ามาอยู่ในสมาคมฟู่เซ่อได้ ทั้งยังกลายเป็นหนึ่งในสี่คุณชายแห่งสมาคมฟู่เซ่อผู้เลื่องชื่อลือนาม

แค่นี้น่ะหรือ?

หัวหน้ากลุ่มสี่บัณฑิตแห่งสมาคมฟู่เซ่อเจียงหนานเนี่ยนะ?