บทที่ 142 แต่งตั้งโหว

บทที่ 142 แต่งตั้งโหว

หลังถูกปืนใหญ่หนักแคนนอนแปดปอนด์กระหน่ำยิงใส่ค่ายทัพกลาง กองทัพชิงก็ล่าถอยอย่างเร่งรีบจนเกินไป พาไปได้เพียงผู้บาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น ส่วนคนเจ็บหนักและคนตายจำต้องทิ้งร่างนอนเกลื่อนกลาดอยู่กลางป่าเขา

ซากศพของเหล่าทหารสามกองธงระดับสูงทอดยาวตั้งแต่ด่านหลงจิ่งกวนไปจนถึงริมฝั่งแม่น้ำหลวนเหอ

ดวงตะวันโผล่พ้นขอบฟ้าทิศบูรพา ทั่วบริเวณตกอยู่ในความเงียบสงัด

ชุดเกราะหลากสีสันท่ามกลางกองซากศพทหารชิงเปล่งประกายหม่นหมองใต้แสงตะวันยามเช้า บรรดาผู้ตายเหล่านี้ล้วนเป็นคนของสามกองธงระดับสูงทั้งสิ้น

ศึกนี้สามกองธงระดับสูงต้องทอดร่างดับสูญไปถึงสี่พันนาย!

กองทัพฉินที่รุดมาหนุนช่วยตกตะลึงจนยืนนิ่งงัน บรรดาแม่ทัพต่างเบิกตากว้าง จ้องมองภาพตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ราวกับกำลังเห็นเรื่องที่เหลือเชื่อที่สุดในหล้า

นี่คือสามกองธงระดับสูงแห่งแมนจูชิงเชียวนะ ทั้งทหารเกราะแดง ทหารเกราะขาว ทั่วทั้งต้าหมิงต่างหวาดกลัวดั่งพยัคฆ์ร้าย เพียงได้ยินชื่อก็ขวัญหนีดีฝ่อ ถึงขั้นเปรียบเปรยว่าเป็นดั่งมารร้ายจุติมาเกิด ทว่า...

กองทัพเฟิ่งเวยกลับสังหารพวกมันราวกับสุนัข!

ภาพเหตุการณ์เช่นนี้ทำให้เหล่าลูกหลานชาวกวนจงในกองทัพฉินตกตะลึงอย่างใหญ่หลวง คำกล่าวที่ว่าหนวี่เจินไม่ถึงหมื่นไร้เทียมทาน พอครบหมื่นไม่มีใครต้านได้ ล้วนเป็นคำผายลมทั้งเพ