บทที่ 140 ศึกโลหิตหน้าด่าน

บทที่ 140 ศึกโลหิตหน้าด่าน

"หน้าตาอัปลักษณ์เหลือทนจริงๆ"

โจวซื่อเสียนอดหัวเราะไม่ได้ ตัวจริงของเอ๋าไป้สูงหนึ่งเมตรเก้าสิบ ยืนทึ่มทื่ออยู่เชิงเขา ดูราวกับคนป่าเถื่อนไม่มีผิด

"คิกๆ"

นามู่จงหัวเราะจนร่างสั่นสะท้าน ชายตามองพลางส่งสายตายั่วเย้า "หน้าตาอัปลักษณ์ก็มีข้อดี อย่างน้อยก็ไม่หลอกลวงใคร ไม่กุเรื่องโกหกเก่ง"

วาจาของนางแฝงความนัยชัดเจน

"ฮะๆๆ"

โจวซื่อเสียนลูบจมูกอย่างเก้อเขินเล็กน้อย

ณ เชิงเขา เอ๋าไป้ย่อมไม่ได้ยินเสียงเย้ยหยันของคนทั้งสอง ยอดนักรบอันดับหนึ่งแห่งต้าชิงกำลังนำทหารกองธงเหลืองขลิบสวมเกราะ

ชุดเกราะนี้หนักอึ้ง ลำพังเอ๋าไป้คนเดียวสวมเองไม่ได้ ข้างกายมีบ่าวคอยปรนนิบัติสี่ห้าคน ชั้นในสุดสวมเกราะโซ่ถัก ทับด้วยเกราะบุนวมฝ้ายตรงกลาง ด้านนอกยังสวมเกราะเหล็กทับอีกชั้น