บทที่ 138 มังกรประจัญบานกลางพงพี

บทที่ 138 มังกรประจัญบานกลางพงพี

กองทัพเฟิ่งเวยกลับเข้าสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง เคลื่อนพลเลียบไปตามแนวกำแพงเมืองจีน

ออกจากมี่อวิ๋น มุ่งหน้าไปทางตะวันออก เส้นทางจากค่ายใหญ่มี่อวิ๋นถึงด่านสี่เฟิงโข่วนั้นเดินทางได้สะดวกยิ่ง นี่คือปราการธรรมชาติบนแนวกำแพงเมืองจีนที่ต้าหมิงทุ่มเทบูรณะมาหลายชั่วอายุคน

เส้นทางช่วงนี้ยาวราวสองร้อยลี้ มีป้อมค่ายทหารน้อยใหญ่ตั้งเรียงรายตลอดแนว ล้วนเป็นชัยภูมิอันตรายชัน ทั้งยังมีเส้นทางหุบเขากว้างขวางสายหนึ่ง มุ่งตรงไปยังด่านหลงจิ่งกวนทางตะวันตกของด่านสี่เฟิงโข่ว

เส้นทางหุบเขายาวสองร้อยลี้นี้กว้างพอจะรองรับการเคลื่อนพลขนานใหญ่ด้วยความเร็วสูง ครั้งนี้กองทัพเฟิ่งเวยจึงนำสรรพกำลังกองปืนใหญ่ทั้งหมดติดมาด้วย

เสียงเกือกม้ากึกกักดังเป็นจังหวะ

นามู่จงนั่งอยู่บนหลังม้าด้วยใบหน้าบึ้งตึงแง่งอน

หลายวันมานี้ ไม่รู้โจวซื่อเสียนไปควานหาสตรีร่างกำยำพอมีฝีมือยุทธ์ติดตัวมาจากที่ใดสองคน ให้คอยประกบติดนางไม่ยอมคลาดสายตา

เจ้าบุรุษชาวหมิงตัวแสบคนนี้ ระหว่างทางยังเอาอาปู้ไน่บุตรชายนางไปอยู่ข้างกาย อ้างว่าจะทำหน้าที่พ่อบุญธรรมให้ดีที่สุด พลางเล่าเรื่องวีรชนผู้ภักดีแห่งต้าหมิงให้ฟัง...