กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 107 คลื่นคลั่ง
เมื่อทอดพระเนตรท่วงท่าร่ายรำอันชดช้อยงดงาม พลิ้วไหวประหนึ่งนางสวรรค์ของสตรีเหล่านี้ หลี่จื้อเฉิงก็เปี่ยมล้นด้วยความพึงพอใจ อดไม่ได้ที่จะเคลิบเคลิ้ม นึกย้อนไปถึงเรื่องราวมากมายในอดีต
เขานึกถึงวันคืนในอดีตที่ต้องหลบหนีหัวซุกหัวซุน ใช้ชีวิตอย่างอกสั่นขวัญแขวน
ครั้นสิ้นสุดการร่ายรำ นางขับร้องนับพันก็หมอบกราบลงกับพื้นด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึง
หลี่จื้อเฉิงลุกขึ้นสาวเท้าไปหน้าแท่นยก มองดูเหล่านางระบำที่ยอบกายคารวะอยู่เบื้องล่าง ก่อนยกจอกสุราขึ้น กล่าวคำยกย่องชมเชย
"ระบำเช่นนี้สมควรมีเพียงบนสวรรค์ ในโลกมนุษย์จักได้ยินสักกี่ครา?"
"ถูกแล้ว ถูกแล้วพ่ะย่ะค่ะ"
เหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นและบู๊ทั่วทั้งท้องพระโรงต่างหัวเราะร่า
"ฝ่าบาทตรัสได้ถูกต้องยิ่งแล้ว"
หลี่จื้อเฉิงแย้มยิ้มบางๆ ชูจอกสุราขึ้นสูงพลางตวาดลั่น "ทุกท่าน เชิญดื่มสุราจอกนี้ให้หมด!"