บทที่ 100 ของขวัญชิ้นโต

บทที่ 100 ของขวัญชิ้นโต

"ทานกับข้าว ทานกับข้าวกันก่อน"

ลั่วหย่างซิ่งกำลังอารมณ์ดี คอยคะยั้นคะยอให้ดื่มสุราไม่หยุด ครั้นเห็นโจวซื่อเสียนยกจอกสุราขึ้นกระดกจนหมดด้วยรอยยิ้ม ทั้งอิงกั๋วกงและเฟิงเฉิงโหวต่างก็ให้เกียรติร่วมดื่ม บรรยากาศระหว่างเจ้าบ้านและแขกเหรื่อจึงชื่นมื่นยิ่งนัก

ทว่าผู้มีอิทธิพลในกองทัพเมืองหลวงทั้งสองท่านนี้ต่างก็รู้สึกหนาวเยือกในใจ นึกไม่ถึงว่าหลานชายท่านนี้จะมีฝีมือเฉียบขาดอำมหิตถึงเพียงนี้ ผ่านไปเพียงไม่กี่วัน ก็ถอนรากถอนโคนพรรคฉีจนสิ้นซาก

ขุดรากถอนโคนขึ้นมาทั้งยวงเลยทีเดียว!

ขณะเดียวกันทั้งสองก็รู้สึกสะใจยิ่งนัก หลายปีมานี้เหล่าขุนนางสืบตระกูลแห่งต้าหมิงถูกพวกขุนนางทัดทานปากกล้าข่มเหงรังแกจนน่าเวทนาเหลือเกิน เอะอะก็ตัดทอนเบี้ยหวัดทหาร พูดจาไม่เข้าหูก็พ่นน้ำลายด่าทอ...

พอดื่มสุราไปหลายจอก ลั่วหย่างซิ่งก็ลองหยั่งเชิงถาม "น้องข้า แล้วเรื่อง... คณะกรรมการบริหารของพวกเราเล่า?"

โจวซื่อเสียนยิ้ม "วางใจเถิด ย่อมไม่ขาดท่านแน่"

"ดีแท้!"

ลั่วหย่างซิ่งโล่งอกจนหัวใจตกลงไปอยู่ที่เดิม ไม่ว่าจะอย่างไร น้องโจวผู้นี้รักษาคำพูดยิ่งนัก เป็นลูกผู้ชายที่เอ่ยวาจาคำไหนคำนั้น