บทที่ 43 ปืนใหญ่

บทที่ 43 ปืนใหญ่

เหยียนจี้จู่ผู้นี้ถือว่ามีศักดิ์ศรียิ่งนัก คาดว่าคงทนดูพฤติกรรมแบบนกสองหัวของเจิ้งจือหลงไม่ไหว ยอมระหกระเหินมากินข้าวฟรีที่กวนจง ดีกว่าจะลดตัวไปเกลือกกลั้วด้วย

เพียงแค่กระดูกเหล็กข้อนี้ ก็น่าเลื่อมใสยิ่งแล้ว!

เจิ้งจือหลงเป็นคนเยี่ยงไรเล่า นกสองหัว ลู่ตามลมชัดๆ

ชายผู้นี้เริ่มแรกติดตามมหาโจรสลัดหลี่ตั้นหากินอยู่ในญี่ปุ่น ต่อมาก็หันไปพึ่งพาชาวฮอลแลนด์รับหน้าที่เป็นล่าม พอถึงรัชศกฉงเจินก็ยอมรับการสวามิภักดิ์ต่อราชสำนัก ได้เป็นถึงนายกองลาดตระเวนป้องกันชายฝั่งแห่งต้าหมิง แล้วค่อยๆ ไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งแม่ทัพภาคฝูเจี้ยน

ภายหลังไอ้หมอนี่ก็ยังยอมจำนนต่อแมนจูชิงอีก...

หากมิใช่เพราะให้กำเนิดบุตรชายที่ดีอย่างเจิ้งเฉิงกง เกรงว่าชื่อเสียงคงเน่าเหม็นไปหมื่นปีเป็นแน่