ทะลุมิติมาปี 1959 ข้าวหมดถัง แต่ผมมีมิติเก็บของไร้ก้นบึ้ง!

หวังเซี่ยงตงทะลุมิติมาปี 1959 ณ บ้านรวมตรอกหนานหลัวกู่ พ่อขาพิการจากงานแบกกระสอบ ข้าวในถังเหลือกินไม่ถึงสามวัน โชคดีที่เขามีมิติเก็บของไร้ขอบเขต ของเข้าไปไม่มีวันเน่า เขาแอบเก็บเศษข้าวที่ท่าเรือ ดำน้ำจับปลาที่โฮ่วไห่ไปแลกยาให้พ่อ เข้าป่าล่าสัตว์ คุ้ยของดีจากร้านฝากขาย จนได้งานมั่นคงในโรงงานรีดเหล็ก ไม่ใจพระ ไม่อวดรวย เงียบ ๆ พาทั้งบ้านรอดพ้นปีข้าวยากหมากแพง!