กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 402 ไม่เว้นสักคน
ตระกูลเหลิ่ง
“อือ~ พี่มู่หยุน~”
“ศิษย์พี่~”
เสี่ยวเสวี่ยเอ๋อร์กับเสี่ยวหยุนฉางถูกแสงสีขาวที่ผุดวาบขึ้นมากลางคันขัดจังหวะความฝันหวาน ทั้งสองอดไม่ได้ที่จะขดตัวมุดเข้าไปในอ้อมแขนเขา
“โอ๋ ๆ~”
เขาเลื่อนสองมือที่ปิดตาอยู่ออก แววตาเป็นประกายวาบ ห้องก็กลับมามืดสนิทอีกครั้ง
สองมือลูบหลังพวกนางเบา ๆ ปลอบอยู่นานกว่าจะทำให้ทั้งสองหลับลงได้
เสียงเอะอะวุ่นวายข้างนอกถูกค่ายกลกันเสียงกั้นไว้จนหมด
จิตสัมผัสของเขาลอยขึ้นไปกลางอากาศ มองภาพวุ่นวายข้างนอก มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย