เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 368 นางไม้ต้นไม้เซียน
ลานสวนกลางอากาศ
ตงฟางมู่หยุนเดินเข้ามาทางประตูใหญ่ กลิ่นหญ้าสดหอมคละคลุ้งเข้าจมูกมาแต่ไกล แผ่นหินใต้เท้าเหยียบลงไปนุ่ม ๆ ทางเดินเล็กข้างหน้ามีหญ้าขึ้นเต็ม และมีโต๊ะเก้าอี้วางอยู่ประปราย
เดินลึกเข้าไปก็เห็นบ้านต้นไม้หลังหนึ่ง สูงราว ๆ หลายจั้ง แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้เข้าไป บนพื้นหญ้าหน้าประตูก็มีกิ่งไม้สองกิ่งงอกขึ้นมา พร้อมกับแสงเรืองสีเขียว แล้วกลายเป็นสาวงามหน้าตาอ่อนหวานน่าทะนุถนอมคนหนึ่ง
หูของนางแหลมคล้ายหูภูต ผมขาวดุจน้ำตกสยายยาวลงไปถึงน่อง ประกอบกับเปียถักที่ห้อยอยู่ตรงอกก็ให้ความรู้สึกเป็นภรรยาสาวอยู่ไม่น้อย ดวงตาสีเขียวเป็นประกายเปี่ยมด้วยความเมตตา หุ่นที่เย้ายวนก็ให้ความรู้สึกว่าอกอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือ
เสียแต่ว่าร่างของนางดูเลือนรางเหมือนมีเหมือนไม่มี ถึงไม่ต้องตรวจดูก็รู้ว่านางเหมือนตะเกียงไส้ใกล้หมดในสายลม พร้อมจะดับได้ทุกเมื่อ
“แม่จ๋า~”
เสี่ยวเฉ่ากระโดดออกจากอ้อมอกเขา แล้วพุ่งตรงเข้าไปทันที ในดวงตามีน้ำตาแห่งความดีใจ
“พวกเจ้าก็ไปด้วยสิ”
เขาปล่อยวิญญาณต้นไม้ใบหญ้าจากโลกภายในออกมา แล้วถอยไปยืนเงียบ ๆ อยู่ข้าง ๆ คอยมองพวกมันกระโดดโลดเต้นวิ่งเข้าหาแม่ของตัวเอง