กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 305 จักรพรรดินีพยัคฆ์ขาว
“เอาล่ะ ล้อเล่นน่ะ ก่อนอื่นเล่าให้ข้าฟังหน่อยสิว่าตอนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
เขากอดชูเตี๋ยไว้แล้วถาม
“...ตอนนั้นจู่ๆ ในวังจักรพรรดิก็เกิดทัณฑ์สวรรค์ขั้นจักรพรรดิขึ้น แล้วร่างของแม่ก็ปรากฏบนท้องฟ้า แม่ใช้ร่างปีศาจต้านทานทัณฑ์สวรรค์ไว้ได้เกือบทั้งหมด แต่ฟ้าไม่เป็นใจ ทัณฑ์ลูกสุดท้ายก็ยัง...”
หลงชูเตี๋ยพูดไปพูดมาก็เอามือปิดหน้าร้องไห้ออกมา
“ฮือๆ ร่าง... ร่างของแม่ สุดท้าย สุดท้ายก็ถูกทัณฑ์อสนี... สลาย... สลายหายไปหมดเลย”
ร่างมังกรมหึมานั้นต่อหน้าทัณฑ์อสนีก็เหมือนของทำจากกระดาษ ถูกฟาดแตกเป็นชิ้นๆ ในพริบตา
“...ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไรแล้ว มีข้าอยู่ มีข้าอยู่”
เขาดึงชูเตี๋ยเข้ามากอด แล้วลูบหลังเธอเบาๆ