กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 269 ทิวทัศน์เรือนมุงจาก
“……”
ความเงียบ เงียบจนเกินบรรยาย ตอนนี้ลู่เสวี่ยอยากจะหาช่องดินมุดหนีลงไปให้ได้ แต่ก็ยังขยับเปลี่ยนทิศไปมา อาศัยเสียงหัวเราะเยาะของหงหลิงจนหาทิศถูกในที่สุด แล้วพูดซ้ำอีกครั้ง
“ข้ายินดีรับเจ้าเป็นนาย”
“โอ๊?” ตงฟางมู่หยุนค่อนข้างประหลาดใจ ถามอย่างสนใจ “เพราะอะไรล่ะ”
“ข้ามีเรื่องขอร้องอย่างหนึ่ง” ลู่เสวี่ยพูดเรียบ ๆ ฝ่ามือมีเหงื่อเย็นผุดออกมาเล็กน้อย
“ขอร้อง?” สีหน้าตงฟางมู่หยุนราวกับเพิ่งเข้าใจ พูดต่อ “ไม่ใช่ข้อแลกเปลี่ยน?”
“ไม่ใช่!”
ลู่เสวี่ยก้มตัวลง หน้าผากแทบจะแตะพื้น
“ไม่ว่าเจ้าจะตกลงหรือไม่ ต่อไปข้าก็ยินดีภักดีต่อเจ้า”