กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 แมวป่าที่แอบกินของคาวไม่ได้มีแค่ตัวเดียว
เฟิ่งอิ๋งเซี่ยไม่รู้ว่าตัวเองออกจากห้องบรรทมไปได้ยังไงตอนสุดท้าย รู้แค่ว่าพี่ใหญ่ดูเหมือนจะรู้ทุกเรื่อง แต่ก็ทำเป็นไม่สนใจอะไรเลย
กลับกัน ตงฟางมู่หยุนอาศัยความมืด แอบ กลับเข้าไปในวัง ตั้งใจจะหลบเฟิ่งชิงหว่าน แต่กลับถูกจับได้คาหนังคาเขา
“ศิษย์น้อง?”
“อืม ศิษย์พี่... อรุณสวัสดิ์~”
ตงฟางมู่หยุนเพิ่งลงจากเรือนพักด้านนอกได้ไม่ทันไร เสียงของเฟิ่งชิงหว่านก็ดังมาจากข้างหลัง ทำเอาเขาสะดุ้งทั้งตัว เกาหัวแกร่ก ๆ แล้วหันกลับมาทักอย่างเก้อ ๆ
เงยหน้ามองท้องฟ้าที่มืดมิด เฟิ่งชิงหว่านยิ้มออกมา ก้าวไปหยุดตรงหน้าตงฟางมู่หยุน จัดจีบเสื้อผ้าที่ขยุกขยิกให้เขา แต่กลับขมวดคิ้วขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว