กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 182 บาดเจ็บ
“เสี่ยวเสวี่ยเอ๋อร์ เจ้าไปเล่นที่อื่นก่อนนะ”
ตงฟางมู่หยุนพาเหลิ่งเสวี่ยตามเหลิ่งซวงมาเรื่อย ๆ จนถึงสวน แต่พอใกล้จะตามทัน จู่ ๆ ก็คิดอะไรขึ้นได้ เลยส่งเสี่ยวเสวี่ยเอ๋อร์ไปที่อื่นเสีย
“ได้ค่ะ”
เสี่ยวเสวี่ยเอ๋อร์ขานรับเสียงอ่อย ๆ แล้ววิ่งจากไป
ส่วนตงฟางมู่หยุนมองข้ามเนินเล็ก ๆ ในสวนไป แล้วเดินไปหยุดอยู่ข้างหลังเหลิ่งซวง
ตอนนั้นเหลิ่งซวงกำลังมองสายน้ำ มือกดไว้ที่หน้าอก ผ่านไปนานก็ยังสงบใจไม่ได้
“พี่ซวงเอ๋อร์”
“ใครน่ะ?”
เหลิ่งซวงหมุนตัวกลับ กำลังจะวิ่งหนี แต่ตงฟางมู่หยุนเอื้อมมากดมือทั้งสองข้างของนางไว้แต่ตรงหน้า ชั่วพริบตาเดียว สองคนก็ตาสบตา ปลายจมูกแตะกัน