กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 178 แกเป็นพ่อข้า
“พี่เขย ๆ รีบตามมาเลย”
เหลิ่งเสวี่ยลากตงฟางมู่ยุนวิ่งเหยาะ ๆ ไปตลอดทาง นางอยากพาเขาไปชมบ้านเหลิ่งจนใจจะขาดอยู่แล้ว
“ช้า ๆ หน่อย ระวังนะ”
“โอ๊ย~”
เหลิ่งเสวี่ยเผลอไปนิดเดียวก็ชนเข้ากับอะไรนุ่ม ๆ ตรงหน้า แล้วก็ถูกเหวี่ยงออกไปในพริบตา
“ใครน่ะ?”
ตอนที่เหลิ่งเสวี่ยกำลังโมโหหงุดหงิด ลูบก้นน้อย ๆ ของตัวเองแล้วเตรียมจะเอาเรื่อง นางก็เงยหน้าขึ้นมาสบตาแดงก่ำของเหลิ่งปิงเข้าพอดี
“อึก~ พี่...”
เหลิ่งเสวี่ยตกใจกลัวขึ้นมาทันที กลืนน้ำลายอึกหนึ่ง รีบเอามือปิดปากตัวเอง ส่ายหัว ส่งสัญญาณให้นางทำต่อ