กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 ลู่จื่อเยียน
“ท่าน...ท่านแม่”
จูเก๋อเสวี่ยเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ สายใยแม่ลูกผูกพันกันขนาดนี้ นางจะจำไม่ได้ได้อย่างไรว่าคนตรงหน้าคือแม่ของตัวเอง
แต่พอเห็นร่างที่เป็นครึ่งคนครึ่งต้นไม้ของแม่ นางก็เจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีดหัวใจ
ตอนนี้เทพธิดาจันทราหลับตาสนิท เห็นได้ชัดว่าหมดสติไปแล้ว
‘ท่านแม่ ท่านลำบากมามากแล้ว...เสวี่ยเอ๋อร์มาช้าไป...’
จูเก๋อเสวี่ยขยุ้มหน้าอกตัวเองแน่นจนเล็บข่วนผิวตรงไหปลาร้าเป็นรอยเลือดหลายรอย
‘ใจเย็น ต้องใจเย็น!’
ฟันของจูเก๋อเสวี่ยสั่นกระทบกัน นางกัดจนมุมปากแตก มีเลือดสด ๆ ไหลออกมา
แต่นางรู้ดี ถ้าลงมือตอนนี้ก็เท่ากับหาที่ตาย