กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 สาวน้อยชื่อบท
พอเสียงนั้นเงียบลง ร่างดำปี๋ร่างหนึ่งก็เดินมาจากที่ไม่ไกล บนหลังยังแบกพลั่วไว้ ดูเหมือนก้อนถ่านที่เพิ่งขึ้นมาจากเหมือง
“เจ้าตัวดำปี๋นี่มันอะไรน่ะ~”
คนรอบข้างเริ่มซุบซิบกันทันที แต่ก็ยังหลีกทางให้เขาเดินผ่านไป
“มู่ มู่เฉิงเฟิง?”
“แค่ก~ ข้าเอง!”
เห็นแม้แต่กรรมการยังดูไม่แน่ใจ มู่เฉิงเฟิงก็พ่นควันดำออกมาจากปากแล้วตอบ
มีแต่สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าหลายวันมานี้เขาผ่านอะไรมาบ้าง
จะติดต่อเสี่ยวเสี่ยวก็ติดต่อไม่ได้
เสี่ยวหงก็ไม่รู้หายไปไหน