กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 เสวี่ยเกา! เสี่ยวเสวี่ยเกา!
“พี่มู่หยุน พวกเราตั้งชื่อให้เจ้าตัวเล็กนี่กันเถอะ!”
ระหว่างที่เหาะผ่านทะเลเมฆ ตงฟางมู่หยุนนอนหนุนตักไป๋หลิงด้วยสีหน้าสบายอกสบายใจ ปล่อยให้มือเนียนนุ่มของนางค่อยๆ นวดขมับให้
บนท้องน้อยของเขา เจ้าเสือน้อยที่อายุกระดูกยังไม่ถึงหนึ่งขวบกำลังย่ำเท้าไปมา ด้วยสีหน้าที่ดู “มีความสุข เต็มใจ พอใจ และยินยอม” เหลือเกิน
ส่วนไป๋เฉี่ยวเฉี่ยวที่อยู่ข้างๆ ก็กำลังใช้มือน้อยนุ่มนิ่มนวดตัวให้เขา แล้วจู่ๆ นางก็พูดอ้อนขึ้นมา
“หืม? จริงด้วย!”
พอได้ยิน ตงฟางมู่หยุนก็นึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้
ในเมื่อคิดจะรับเจ้าตัวเล็กนี่มาเลี้ยงแล้ว จะไม่มีชื่อได้ยังไง เขาเกือบลืมเรื่องนี้ไปเสียแล้ว