กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 78 จดหมายจากเหยาเหยา
“ข้า—!”
ลั่วเยียนเอ๋อร์อ้าปาก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร เอนตัวพิงอกตงฟางมู่หยุน นิ่ง ๆ รับรู้ความอบอุ่นในตอนนี้
‘วันคืนยังอีกยาวไกลหรือเปล่านะ’
เขาไม่คิดจะปล่อยนางไปง่าย ๆ อย่างที่คิดจริง ๆ ด้วย
ก็ใช่น่ะสิ ด้วยนิสัยแบบเขา ต้องกำนางไว้ในมือให้แน่นที่สุดแน่
ลั่วเยียนเอ๋อร์รู้ตัวดี ตอนนี้นางถูกตงฟางมู่หยุนกินจนเกลี้ยงเช็ดจนสะอาดไปหมดแล้ว
ระหว่างนางกับมู่เฉิงเฟิงก็ไม่มีทางเป็นไปได้อีกแล้ว
เพียงแต่...อยู่ข้างกายตงฟางมู่หยุน มันจะดีกว่าระหว่างอยู่กับมู่เฉิงเฟิงจริง ๆ หรือ
รับรู้ถึงมือของตงฟางมู่หยุนที่ขยับไปมา ลั่วเยียนเอ๋อร์คิดว่าอนาคตตัวเองอาจนับเป็นหนึ่งในนั้นยังไม่ถึงด้วยซ้ำ