บทที่ 134: เรือเหาะวิญญาณเหยี่ยนเทียน

บทที่ 134: เรือเหาะวิญญาณเหยี่ยนเทียน

ศิษย์จากยอดเขาอื่น ๆ ที่อยู่บนลานกว้างต่างก้มศีรษะค้อมกายคารวะ ไม่มีผู้ใดกล้าละเลยมารยาท

มู่หนิงเสวี่ยเป็นยอดฝีมือชั้นแนวหน้าในขั้นปลายระดับแปลงวิญญาณ ทั้งยังเป็นเจ้าภูเขายอดเขากระบี่ มีอาวุโสสูงยิ่ง ทั่วทั้งสำนักไม่มีผู้ใดกล้าไม่เคารพนาง

หลินเสวียนเต้ากับเซียวหั่วหั่วก็ค้อมกายคารวะตามทุกคนอย่างเรียบร้อย

เทพราชันเจี้ยงเสวี่ยกวาดสายตาเย็นชาผ่านทุกคนทั่วลานอย่างช้า ๆ เพียงพยักหน้าเบา ๆ โดยไม่กล่าวคำทักทายให้มากความ น้ำเสียงสงบนิ่งแต่กังวานชัดเจน

“ทุกคนมาครบแล้ว ออกเดินทางได้ทันที”

สิ้นเสียง นางยกมือขาวผ่องขึ้นเล็กน้อย แล้วเรียกบางสิ่งไปยังความว่างเปล่าเบื้องบน

มิติทั่วท้องฟ้าเหนือลานกว้างบิดเบี้ยวเล็กน้อย ก่อนเสียงหึ่งทุ้มหนักจะดังมาจากส่วนลึกของหมู่เมฆ