บทที่ 122: ออกหน้าให้เป็นพิธี

บทที่ 122: ออกหน้าให้เป็นพิธี

ม่านรถค่อย ๆ แยกออกไปสองข้าง หลินเสวียนเต้าก้าวเท้าลงจากรถมังกรด้วยท่วงท่าสงบนิ่ง

เขาสวมอาภรณ์เต๋าสีขาวบริสุทธิ์ปักลวดลายสีทอง ยืนตัวตรงสง่างาม ใบหน้าคมคายหล่อเหลา มองแล้วเจริญตายิ่งนัก

สายตานับแสนคู่เบื้องล่างพากันจับจ้องมาที่เขาอย่างพร้อมเพรียง แรงกดดันหนักอึ้งเช่นนี้ หากเป็นผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปคงประหม่าเสียอาการไปนานแล้ว

ทว่าภายในใจหลินเสวียนเต้ากลับไร้ระลอกคลื่น สีหน้าเรียบเฉย เขายอมรับสายตาของผู้คนทั่วทั้งงานอย่างเปิดเผยและสงบนิ่ง

เขากวาดสายตาอย่างสงบไปทั่วลานกว้าง มองดูฝูงชนแน่นขนัดเบื้องล่างเวที

แม้เขาจะเพิ่งบรรลุระดับวิญญาณก่อกำเนิดได้ไม่นาน แต่บุคลิกหนักแน่นมั่นคง ประกอบกับบารมีของผู้บำเพ็ญเพียรที่แผ่ซ่านออกมารอบกายอย่างแผ่วเบา ทำให้เขามีลักษณะสมกับเป็นราชันแท้จริงระดับวิญญาณก่อกำเนิดอย่างสมบูรณ์แล้ว

เมื่อหลินเสวียนเต้ายืนอย่างมั่นคงอยู่กลางแท่นสูง เจ้าสำนักกระบี่เหยี่ยนเทียน เทพราชันดาราสวรรค์ ไป๋เฉิน ก็ค่อย ๆ ก้าวออกมาเบื้องหน้า