กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 97: เทพราชันหลงหยาง
เมื่อเผชิญหน้ากับกลุ่มรูปสลักประหลาดที่มีการคุ้มกันเป็นชั้น ๆ หลินเสวียนเต้ามีสีหน้าเรียบเฉย ยกมือขึ้นคว้าอากาศเบื้องหน้า
สี่กระบี่สังหารเซียนพลันพุ่งออกมาตามเสียงเรียก แสงกระบี่เย็นเยียบสี่สายพาดผ่านฟ้าดิน ค่ายกลกระบี่สังหารเซียนอันยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงพลันก่อตัวขึ้น!
อานุภาพแห่งมรรคากระบี่ที่บดขยี้ทุกสิ่งแผ่ขยายออกอย่างเกรียงไกร ไม่เปิดโอกาสให้กลุ่มรูปสลักเหล่านั้นได้ลงมือแม้แต่น้อย
ตูมสนั่นหวั่นไหว!
รูปสลักทั่วท้องฟ้าถูกแสงกระบี่บดขยี้และฉีกกระจายจนกลายเป็นเถ้าธุลี การคุ้มกันและสิ่งกีดขวางทั้งหมดถูกกวาดล้างจนสิ้นในพริบตา!
หลังจากกวาดล้างสิ่งกีดขวางทั้งหมด หลินเสวียนเต้าก็มองไปยังประตูศิลาของตำหนักใหญ่ที่ปิดสนิท ลำแสงสีทองวาบขึ้นในดวงตา ก่อนร่างจะพุ่งตรงเข้าไปด้านใน!
ทันทีที่เขาก้าวเข้าสู่ตำหนักใหญ่!
ปัง!!