บทที่ 89: ได้เนตรแห่งมรรคาสวรรค์มาแล้ว เมล็ดแห่งต้นไม้โลก

บทที่ 89: ได้เนตรแห่งมรรคาสวรรค์มาแล้ว เมล็ดแห่งต้นไม้โลก

ซูชิงหานมองหลินเสวียนเต้าด้วยสีหน้าเปี่ยมความอยากรู้อยากเห็น ก่อนพยักหน้าเบา ๆ น้ำเสียงนุ่มนวลจริงจัง

“ข้ามีคัมภีร์วิชาและอิทธิฤทธิ์อยู่ไม่น้อย ทว่าข้ามีรากวิญญาณน้ำแข็งเซียน คัมภีร์วิชาและอิทธิฤทธิ์ทั้งหมดของข้าล้วนเป็นธาตุน้ำแข็ง มีเพียงวิชาเนตรหนึ่งสายที่ไม่ถูกจำกัดด้วยรากวิญญาณ”

กล่าวจบ นางก็เงยใบหน้าเล็กขึ้น มองหลินเสวียนเต้าพลางยิ้มอย่างซุกซน

“หากเจ้าอยากเรียน ข้าสอนให้เจ้าได้นะ!”

หัวใจของหลินเสวียนเต้าพลันสั่นไหว เขารีบข่มความยินดีอันพลุ่งพล่านไว้ในส่วนลึกของจิตใจ

เขาแสร้งลังเล ทำทีเป็นกังวล ก่อนถามเสียงเบาอย่างเกรงใจว่า “นี่คือวิชาเนตรที่สืบทอดในตระกูลของเจ้า ข้าเป็นคนนอก จะเรียนได้จริงหรือ? จะไม่เหมาะสมไปหน่อยหรือ?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซูชิงหานก็ยิ้มอย่างบริสุทธิ์ใจยิ่งกว่าเดิม พลางส่ายหน้าตอบอย่างไม่ลังเล