กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 87: แย่แล้ว นั่นคือผู้บำเพ็ญมาร
【สวัสดีเหล่านักอ่านทุกท่าน วันนี้ลงให้อ่านหกตอนรวด นางเอกจะปรากฏตัวให้เห็นหน้าสักเล็กน้อยก่อน ไม่เช่นนั้นหากเติบใหญ่ภายหลังคงหลอกล่อได้ยาก ตอนที่เก้าสิบจะกลับเข้าสู่เนื้อเรื่องตามปกติ ส่วนเส้นเรื่องความรักคงต้องรอจนช่วงท้ายจึงจะปรากฏ】
หลินเสวียนเต้ามีน้ำเสียงอ่อนโยน รอยยิ้มสะอาดบริสุทธิ์และสงบนิ่ง ดูไปแล้วเป็นเพียงคนใจดีที่บังเอิญพบเห็นความอยุติธรรมแล้วลงมือช่วยเหลือเท่านั้น
ทว่าถ้อยคำเหล่านี้เมื่อเข้าสู่โสตของซูชิงหาน กลับทำให้ทะเลใจซึ่งเดิมมีคลื่นไหวอยู่แล้วพลันแผ่ระลอกกระเพื่อมออกเป็นวงแล้ววงเล่า
นางก้มศีรษะลงเล็กน้อย ขนตายาวเรียวงามสั่นไหวแผ่วเบา แก้มขาวผ่องปรากฏริ้วแดงจาง ๆ
นางลอบช้อนตามอง ใบหน้าด้านข้างของหลินเสวียนเต้าปรากฏอยู่ในสายตาอย่างแผ่วเบา