บทที่ 81: แก่นทองคำกายเนื้อขั้นปลาย

บทที่ 81: แก่นทองคำกายเนื้อขั้นปลาย

หลินเสวียนเต้ายืนนิ่งอยู่ริมบ่อโลหิตขนาดมหึมา สายตากวาดผ่านผืนน้ำสีแดงคล้ำที่กำลังเดือดพล่านทั่วทั้งบ่อ

จิตใจของเขาจมลงสู่แผ่นหยกบันทึก พลางเทียบเคียงกับเคล็ดวิชาควบแน่นโลหิตในคัมภีร์มารโอสถโลหิต ก่อนเริ่มโคจรวิชาลับอย่างเป็นทางการ

ทันทีที่เขากระตุ้นคัมภีร์วิชา บ่อโลหิตขนาดร้อยจ้างทั้งบ่อก็เดือดพล่านอย่างรุนแรงในฉับพลัน

โลหิตนับไม่ถ้วนและปราณโลหิตเข้มข้นที่เดิมสงบนิ่งตกตะกอนอยู่เบื้องล่าง พลันลอยทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้าทั้งหมด ราวกับสายนทีนับร้อยไหลคืนสู่สมุทร ก่อนพุ่งเข้ารวมตัวและถูกบีบอัดเข้าหาจุดหนึ่งกลางอากาศอย่างบ้าคลั่ง แสงสีแดงโลหิตปกคลุมทั่วทั้งเขตต้องห้าม แรงกดดันพลุ่งพล่าน อานุภาพน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

การหลอมกลั่นดำเนินต่อเนื่องนานถึงสองยามเต็มโดยไม่หยุดพัก