บทที่ 75: โบราณสถานสิ้นสุดลง การจากไป

บทที่ 75: โบราณสถานสิ้นสุดลง การจากไป

หลินเสวียนเต้าเงยหน้ามองรอยแยกเหนือศีรษะ เขารู้ดีว่านี่หมายความว่าการฝึกฝนในโบราณสถานชิงหมิงซึ่งกินเวลานานถึงห้าเดือนกำลังจะสิ้นสุดลง

เขาลุกขึ้นทันที ก่อนหันไปมองลั่วถิงข้างกายแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงฉับขาดว่า “ศิษย์พี่ลั่ว ถึงกำหนดเวลาของโบราณสถานแล้ว พวกเราออกไปกันเถิด”

สิ้นเสียงนั้น แสงวิญญาณพลันวาบขึ้นรอบกายหลินเสวียนเต้า เขากลายเป็นลำแสงสีทอง พุ่งทะยานไปยังรอยแยกมิติเป็นคนแรก

ลั่วถิงพยักหน้าเล็กน้อย แววตาเผยความสุขุมหลังการฝึกฝนสิ้นสุดลง สายฟ้าโอบล้อมร่างของเขา ก่อนติดตามไปไม่ห่าง ลำแสงหลบหนีสองสายพุ่งทะยานออกจากส่วนลึกของโบราณสถานตามลำดับ

ในเวลาเดียวกัน ผู้บำเพ็ญเพียรจำนวนมากก็ทะยานขึ้นจากทั่วทุกแห่งของโบราณสถานอย่างต่อเนื่อง