บทที่ 69: เพลิงอาฆาตชิงหมิง

บทที่ 69: เพลิงอาฆาตชิงหมิง

หลังจากบินด้วยความเร็วเต็มกำลังอยู่นานถึงสามยาม ในที่สุดปลายสายตาของหลินเสวียนเต้าก็ปรากฏเงาร่างของพงไพรโบราณหมอกพิษดำ

ผืนป่าแห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาลจนสุดสายตา มองเพียงปราดเดียวก็ไม่อาจเห็นปลายทางได้ ตลอดทั้งผืนป่าถูกปกคลุมด้วยควันดำหนาทึบที่หมุนวนอยู่ตลอดปี ไอหมอกพิษสีดำเข้มพลุ่งพล่านขึ้นไม่หยุด มองแล้วทั้งวังเวงและพิกล เพียงทอดมองจากระยะไกลก็สัมผัสได้ถึงไออาฆาตเย็นเยียบเสียดกระดูก

เมื่อหลินเสวียนเต้าค่อย ๆ เข้าใกล้ผืนป่า เขาจึงพบว่ารอบด้านเงียบงันราวกับความตาย

ที่นี่ไม่มีเสียงลม ไม่มีเสียงแมลง เงียบจนผิดปกติ และเมื่อความเงียบแผ่ปกคลุมถึงขีดสุด แม้แต่เสียงหัวใจเต้นและเสียงลมหายใจของตนเองก็ยังได้ยินอย่างชัดเจน ความกดดันถาโถมเข้ามา