บทที่ 53: ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป มันเป็นของข้าแล้ว

บทที่ 53: ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป มันเป็นของข้าแล้ว

อวิ๋นเฉินลอยตัวอยู่กลางอากาศ เสียงหัวเราะอย่างกำเริบเสิบสานดังก้องไปทั่วผืนป่า ไอชั่วร้ายพลุ่งพล่านอยู่ในดวงตา ไม่เหลือความบริสุทธิ์สะอาดแบบคนหนุ่มอยู่อีกแม้แต่น้อย เหลือเพียงความอำมหิตและความโลภเต็มหัวใจ

เขาเร่งร่ายเคล็ดมุทราผู้บำเพ็ญมารอันซับซ้อนและลึกล้ำด้วยสองมือ ก่อนอ้าปากพ่นปราณดำบริสุทธิ์สายหนึ่ง อัดฉีดทั้งหมดเข้าไปในธงหมื่นวิญญาณที่อยู่ในมือ

ครืน! ธงหมื่นวิญญาณสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ธงสีดำสนิทพลันปล่อยแสงดำพุ่งขึ้นฟ้า ลวดลายสีเลือดทั่วผืนธงส่องประกายขึ้นพร้อมกัน แรงอาฆาตของดวงวิญญาณนับหมื่นที่ผนึกอยู่ภายในธงจึงปะทุออกมาอย่างสมบูรณ์

ไออาฆาตเย็นเยียบเสียดกระดูกแผ่ปกคลุมทั่วผืนป่า แม้แต่อากาศโดยรอบยังกลายเป็นเย็นเยียบและแข็งกระด้าง