บทที่ 44: โอสถควบแน่นแก่นทองคำ

บทที่ 44: โอสถควบแน่นแก่นทองคำ

ชั่วพริบตา เวลาสามวันก็ผ่านพ้นไป งานประมูลใหญ่ที่ผู้คนทั้งนครเทียนเหยี่ยนจับตามองได้เปิดฉากขึ้นตามกำหนด

วันนี้นครเทียนเหยี่ยนคึกคักกว่าปกติหลายเท่า

ผู้บำเพ็ญเพียรจากทั่วสารทิศหลั่งไหลเข้าสู่นคร บนถนนเต็มไปด้วยรถม้าและผู้คนที่สัญจรขวักไขว่ ทุกหนแห่งอบอวลด้วยบรรยากาศแห่งการบำเพ็ญเพียรอันเข้มข้น

หลินเสวียนเต้ากล่าวอำลาจวนตระกูลไป๋ แล้วมุ่งหน้าไปยังหอประมูลนครเทียนเหยี่ยนเพียงลำพัง

เขาเดินผ่านตรอกซอกซอยมาตลอดทาง ยิ่งเข้าใกล้หอประมูล ผู้คนก็ยิ่งหนาแน่นขึ้น ผู้บำเพ็ญเพียรหลากหลายรูปแบบปรากฏให้เห็นอยู่ทุกหนแห่ง

ทว่าเมื่อเขาเดินมาถึงลานกว้างขนาดมหึมาซึ่งกินพื้นที่ถึงหนึ่งพันจ้าง กลุ่มคนที่ส่งเสียงอึกทึกกลับเบาบางลงไม่น้อย

ผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไปทำได้เพียงยืนมองอยู่รอบนอก ไม่กล้าเข้าใกล้เขตใจกลางโดยง่าย

ส่วนลึกที่สุดของลานกว้างมีอาคารขนาดมหึมาหลังหนึ่งผุดขึ้นจากพื้นดิน โอ่อ่าทรงอำนาจยิ่งนัก