บทที่ 39: เพลิงวิญญาณแห่งจิต

บทที่ 39: เพลิงวิญญาณแห่งจิต

หลินเสวียนเต้าขยับจิตใจเบา ๆ กระดองเต่าพยากรณ์สวรรค์ที่เต็มไปด้วยรอยร้าวละเอียดพลันค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในห้วงจิตสำนึก

เขาสงบจิต ตั้งใจสื่อสารกับกระดองเต่า แล้วถามในใจอย่างเงียบงันว่า ข้าควรอยู่ปิดด่านบ่มเพาะในหุบเขาเพื่อหลอมกลั่นมณีวิญญาณธาตุไฟ หรือควรไปยังป่าวิญญาณธาตุไม้เพื่อแสวงหาโอกาสวาสนา เส้นทางใดเหมาะกับข้ามากกว่ากัน?

ทันทีที่ความคิดในใจถูกส่งออกไป ลวดลายปากัวสีทองคล้ำบนพื้นผิวกระดองเต่าที่แตกร้าวก็เริ่มหมุนเวียนอย่างช้า ๆ

กระดองเต่าที่เดิมลอยนิ่งอย่างสงบพลันสั่นสะเทือนเบา ๆ ลำแสงจากลวดลายปากัวแต่ละสายไหลเวียนไปทั่ว กลิ่นอายความลับสวรรค์อันลึกล้ำยากหยั่งถึงค่อย ๆ แผ่กระจาย ปกคลุมห้วงจิตสำนึกทั้งหมดของหลินเสวียนเต้า

ปากัวที่ปรากฏในครั้งนี้แตกต่างจากคำชี้แนะคลุมเครือเรื่องโชคร้ายหรือโชคดีในอดีตโดยสิ้นเชิง ภาพที่ปรากฏชัดเจนอย่างยิ่ง แสงเพลิงสว่างเจิดจ้าจนแสบตา